احادیث امام حسن عسگری ع

چهل حدیث نورانی از امام حسن عسکری(ع) را می خوانید:


۱- قالَ الإمامُ الْحَسَنِ الْعَسْکَری – علیه السلام –: إنَّ اللهَ تَبارَکَ وَ تَعالی بَیَّنَ حُجَّتَهُ مِنْ سائِرِ خَلْقِهِ بِکُلِّ شَیء، وَ یُعْطِیهِ اللُّغاتِ، وَمَعْرِفَهَ الاْنْسابِ وَالاْجالِ وَالْحَوادِثِ، وَلَوْلا ذلِکَ لَمْ یَکُنْ بَیْنَ الْحُجَّهِ وَالْمَحْجُوحِ فَرْقٌ.

«الکافی، ج. ۱، ص. ۵۱۹، ح. ۱۱»

امام حسن عسکری – علیه السلام – فرمود: همانا خداوند متعال، حجّت و خلیفه خود را برای بندگانش الگو و دلیلی روشن قرار داد، همچنین خداوند حجّت خود را ممتاز گرداند و به تمام لغت‌ها و اصطلاحات قبائل و اقوام آشنا ساخت و أنساب همه را می‌شناسد و از نهایت عمر انسان‌ها و موجودات و نیز جریات و حادثه‌ها آگاهی کامل دارد و چنانچه این امتیاز وجود نمی‌داشت، بین حجّت خدا و بین دیگران فرقی نبود.

*****************
۲- قالَ الإمامُ الْحَسَنِ الْعَسْکَری – علیه السلام –: عَلامَهُ الاْیمانِ خَمْسٌ: التَّخَتُّمُ بِالْیَمینِ، وَ صَلاهُ الإحْدی وَ خَمْسینَ، وَالْجَهْرُ بِبِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحیم، وَ تَعْفیرُ الْجَبین، وَ زِیارَهُ الاْرْبَعینَ.

«حدیقه الشّیعه، ج. ۲، ص. ۱۹۴»

امام حسن عسکری – علیه السلام – فرمود: علامت و نشانه ایمان پنج چیز است: انگشتر به دست راست داشتن، خواندن پنجاه و یک رکعت نماز (واجب و مستحبّ)، خواندن «بسم الله الرّحمن الرّحیم» را (در نماز ظهر و عصر) با صدای بلند، پیشانی را در حال سجده روی خاک نهادن، زیارت اربعین امام حسین – علیه السلام – انجام دادن.

*****************
۳- قالَ الإمامُ الْحَسَنِ الْعَسْکَری – علیه السلام –: لَیْسَتِ الْعِبادَهُ کَثْرَهُ الصّیامِ وَالصَّلاهِ، وَ إنَّمَا الْعِبادَهُ کَثْرَهُ التَّفَکُّرِ فی أمْرِ اللهِ.

«مستدرک الوسائل، ج. ۱۱، ص. ۱۸۳، ح. ۱۲۶۹۰»

امام حسن عسکری – علیه السلام – فرمود: عبادت در زیاد انجام دادن نماز و روزه نیست، بلکه عبادت با تفکّر و اندیشه در قدرت بی منتهای خداوند در امور مختلف می‌باشد.

ادامه مطلب: احادیث امام حسن عسگری ع

40 اخلاق پیامبر اکرم(ص)

✨✨✨40 اخلاق و رفتار پیامبر گرامى اسلام ﷺ 

               

1🔹دائماً متفکر بود

2🔹اکثر اوقات ساکت بود

3🔹خلقش نرم بود

4🔹کسى را تحقیر نمى کرد

5🔹دنیا و ناملایمات هرگز او را به خشم نمى آورد

6🔹حقى كه پایمال مى شد از شدت خشم کسى او را نمى شناخت تا اینکه حق را یارى کند

7🔹هنگام اشاره به تمام دست اشاره مى فرمود

8🔹وقتى خوشحال می‌شد چشمها را به ‌هم مى نهاد

9🔹بیشترخنده‌هاىآن‌حضرت تبسم بود

10🔹همیشه مى فرمود حاجت و نیاز کسانى که به من دسترسى ندارند را ابلاغ کنید

 

11🔹هر کس را به مقدار فضیلتى که در دین داشت احترام مى کرد

12🔹با مردم انس مى گرفت و آنان را از خود دور نمى کرد

13🔹در همه امور اعتدال داشته و افراط و تفریط نمى کرد

14🔹زبان خویش را از بیان سخنان غیرضرورى کنترل مى کرد

15🔹در انجام وظیفه به هیچ وجه کوتاهى نمى كرد

16🔹بافضیلت‌ترین فرد نزد پیامبر خیرخواه‌ترین آنان براى مردم بود

17🔹پیامبر در هیچ محفل و انجمنى نمى نشست و برنمى خاست جز آنکه به یاد خدا باشد

18🔹در مجالس جایگاه خاص براى خود برنمى گزید

19🔹هنگامى كه بر جمعى وارد مى شد هر جایى خالى بود مى نشست و به یاران خویش دستور مى داد این گونه عمل کنند.

 

20🔹هر کس براى رفع نیاز رجوع مى کرد نیازش را برآورده مى کرد یا با کلام دلنشین آن حضرت قانع مى شد.

21🔹رفتار پیامبر آنقدر نرم بود که مردم او را همچون پدرى دلسوز و مهربان مى دانستند و حق همه مردم نزد آن بزرگوار یکسان بود

22🔹مجلسش مجلس بردبارى، حیا، صدق و امانت بود

23🔹عیب‌جو نبود و از کسى هم تعریف زیاد نمى کرد

24🔹پیامبر نفس خود را از سه چیز پرهیز مى داد جدال، پرحرفى و سخنان غیرضرورى

25🔹هرگز کسى را سرزنش نمى کرد

26🔹در پى لغزش‌هاى مردم نبود

27🔹سخن نمى گفت مگر در جایى که امید ثواب در آن وجود داشت

28🔹سخن کسى را قطع نمى کرد مگر این که از حد متعارف تجاوز مى کرد

29🔹به آرامى و متانت گام برمى داشت

30🔹کلامش مختصر، جامع، آرام و شمرده بود و آهنگ صدایش از همه مردم زیباتر بود

 

31🔹رسول خدا صلی الله علیه وسلم شجاع‌ترین، بهترین و سخاوتمندترین مردم بود

32🔹پیامبر در تمام حالات و در برابر همه مشکلات شکیبا بود

33🔹پیامبر بر روی زمین مى نشست و غذا مى خورد

34🔹با دست خویش کفش خود را وصله مى زد و جامه خود را با دست خود مى دوخت

35🔹آنقدر از ترس خدا مى گریست که جاى نماز آن حضرت نمناک مى شد

36🔹هر روز هفتاد بار استغفار مى كرد

37🔹لحظه‌اى از عمر بابرکت خویش را بیهوده نمى گذرانید

38🔹دیرتر از همه مردم به خشم مى آمد و زودتر از همه راضى مى گشت

39🔹با ثروتمندان و تهیدستان یکسان دست مى داد و مصافحه مى کرد وقتى به کسی دست مى داد بیش از او دست خویش را باز نمى کشید

40🔹با مردم شوخى مى کرد تا مردم را خوشحال شوند..